Komitet Założycielski Samorządu Pracowniczego stoczni powstał 9 września 1981 roku i wyłonił 12–osobowe Prezydium. Ordynację wyborczą oraz zasady przedstawicielstwa (1 delegat na 200 pracowników) ustaliły organizacje polityczne, społeczne i naukowe z zakładu. Rozpoczęły wówczas prace komisje problemowe stałe i powoływane doraźnie do rozpatrywania spraw nietypowych.
Kiedy wprowadzono 13 grudnia 1981 roku stan wojenny, to działalność Samo– rządu została zawieszona. Ponownie wznowiono ją dopiero 12 lutego 1983 roku. Przewodniczącym Rady Pracowniczej został wybrany Cyryl Słomowicz z Szefostwa Sterowania Jakością, a sekretarzem Fryderyk Tokarski. Rada utworzyła 4 komisje: socjalno–mieszkaniową, ds. inwestycji, zakupu i zbytu środków trwałych, ds. polityki płacowej i ds. planu produkcyjnego. Zadaniami tej Rady było również: okresowe ocenianie pracy dyrektora zakładu, opiniowanie proponowanych zmian w strukturze organizacyjnej i systemie wynagradzania, opiniowanie wniosków o odznaczenia państwowe, zatwierdzanie planu techniczno–ekonomicznego, bilansu i propozycji podziału zysku, kontrola nad dotowaniem celów społecznych i zasadnością zbywania majątku trwałego.
Drugiej oraz trzeciej kadencji Rady Pracowniczej, które trwały od 14 czerwca 1985 roku do 20 czerwca 1989 roku, przewodniczył Bernard Andrysiak z Biura Handlowego stoczni. Jego zastępcy, to: Jan Browarczyk, Ludwik Cwynar, Ryszard Matyka, Tomasz Onoszko i Józef Sadek, a sekretarz – Stanisław Matecki.
Elżbieta Dudziuk z Biura Projektowo–Konstrukcyjnego kierowała Radą IV kadencji, wiceprzewodniczącymi byli wtedy Stanisław Żebrowski i Józef Stępniak, a sekretarzem Jerzy Szura.

Inż. Ludwik Cwynar.
Fot. ze zb. B. Jurkowskiej

Stanisław Matecki.
Ze zb. K. Stefańskiego

Inż. Elżbieta Dudziuk, 1981 r.
Fot. ze zbioru K. Stefańskiego

Mariana Kellera dekoruje Stanisław Żebrowski.
Zb. Z. Sandacha
Krzysztof Stefański – syn Zenona Stefańskiego
pracownika Stoczni w Gdyni w latach 1956-1985
Gdynia, marzec 2026 r.
