Pierwsza i najważniejsza data związana ze stoczniowymi działkami, to 4 grudzień 1965 roku. Wtedy to Miejska Rada Narodowa w Gdyni przyznała SKP 7 hektarów nieużytków rolnych w celu założenia Pracowniczego Ogrodu Działkowego.
Na naradzie aktywu działkowego 28 kwietnia 1966 roku wybrano Zarząd POD w składzie: Przewodniczący Stefan Wciórka, dwóch Zastępców Przewodniczącego – Zygmunt Muszyński oraz Gustaw Żyłowicz, Sekretarz Kazimierz Lęcznar, Skarbnik Tadeusz Polniak, Zastępca Skarbnika Stefan Pstrągowski, trzech Gospodarzy Ogrodu – Antoni Domagalski, Józef Sildatke i Ignacy Wójcik.
Zarząd od 1969 roku:
Przewodniczący Stefan Wciórka oraz dwóch jego Zastępców – Zygmunt Muszyński i Andrzej Dormanowski, Sekretarz Kazimierz Lęcznar, Skarbnik Zofia Koriat, Zastępca Skarbnika Tadeusz Polniak, dwóch Gospodarzy Ogrodu – Antoni Domagalski i Stefan Pstrągowski, członek Wacław Wazdrąg. Do Komisji Rewizyjnej weszli: Przewodniczący Ryszard Thomas, jego Zastępca Edward Bilicki oraz członek Lech Józefowicz. Skład Komisji Rozjemczej: Przewodniczący Henryk Sędlak, jego Zastępca Roman Jeżewski i członek Feliks Bieniak. Komisja Lustracyjna, to Przewodniczący Teofil Kopryk, jego Zastępca Tadeusz Piwko, Sekretarz Leopold Balcar, jak również dwóch członków – Jan Morelewski i Stanisław Siekierski. Do Komisji Kobiet weszły: Przewodnicząca Irena Karwowska, jej Zastępca Maria Pstrągowska i członkinie: Cecylia Adamczyk, Maria Hryciuk, Marianna Majewska, Lidia Pałasz i Irena Szałkowska. Sekcję Kronikarską reprezentowali: Przewodniczący Leon Kępiński, jego Zastępca Antoni Adamczyk oraz jako członek – Janina Piekarska.
Na zebraniu 27 marca 1972 roku nadano temu ogrodowi imię Antoniego Domagalskiego – zmarłego gospodarza, bardzo sumiennego stoczniowca oraz przodującego działkowca. Był on zawsze pogodny i życzliwy dla innych. Często mówiono na niego „uśmiechnięty Antoś”. Żelazną jego dewizą była solidna praca. Jako budowniczy statków wymagał od siebie i od innych bardzo dużo. Podkreślał nieraz, że morze nie toleruje fuszerki, zaś człowiek w konfrontacji z tym żywiołem ma niewielkie szanse. Dlatego też tą nierówność powinien nadrobić dobrą i solidną pracą. Kiedyś na spotkaniu koleżeńskim powiedział, że ilu marynarzy wypłynie na statku zbudowanym w SKP, to i tylu powinno powrócić, ponieważ czekają na nich rodziny.
Na zebraniu tym przeprowadzono wybory, w wyniku czego do Zarządu weszli: Przewodniczący Wacław Wazdrąg, jego Zastępca ds. inwestycji Bolesław Gaweł, Zastępca ds. porządkowych Tadeusz Piwko, Sekretarz Teofil Kopryk, Skarbnik Zofia Koriat, Zastępca Skarbnika Stefan Wciórka, trzech Gospodarzy – Władysław Piórkowski, Stefan Pstrągowski, Józef Wawrzon oraz dwóch członków – Zygmunt Muszyński i Marian Popielarz.
W 1975 roku wybudowano, przy wydatnej pomocy Rady Zakładowej, pawilon socjalno – gospodarczy. Mając powierzchnię prawie 300 m. kw. służył on zarówno za magazyn, za punkt rozprowadzania środków nawożenia gleby i pielęgnacji roślin, jak i za miejsce różnorodnych imprez.
W 1976 roku na tym 12–hektarowym obszarze Pracownicze Ogródki Działkowe uprawiało 311 rodzin stoczniowców. Cały czas także ulepszano i poprawiano funkcjonowanie działek, głównie pod względem technicznym, m.in. elektryfikacja, ujęcia wody, hydranty, ogrodzenia, bramy, drogi dojazdowe. Rozbudowano także Dom Działkowca.
Na Walnym Zebraniu 10 marca 1980 roku m.in. wręczono wiele odzna– czeń za długoletnią, aktywną pracę społeczną na rzecz ogrodu oraz za wzorową pielęgnację i uprawę działek.
Antoni Domagalski. Gosp. Ogrodu, 1966 r. Kronika POD.
Stefan Wciórka, I-szy P-cy Zarządu POD, 1966 r. Kronika POD.
Józef Sildatke, Gosp. Ogrodu z pierwszego Zarządu. Zb. K. Stefańskiego.
Na Zebraniu Sprawozdawczo – Wyborczym 14 maja 1988 roku wybrano do Zarządu 15 osób. Byli to m.in. Prezes – Marian Urbaniak, Wiceprezesi – Derlaga, Gaiński i Paluszkiewicz, Sekretarz – Balcar.
Kiedy powstał Polski Związek Działkowców, to na czele poszczególnych Ogrodów stali już nie przewodniczący lecz prezesi. Wacław Wazdrąg sprawował swoją funkcję do 1977 roku, a kolejnymi Prezesami zostali: Marian Urbaniak, Marian Iwaszczuk, Marian Szymczak – 2006 rok i po nim Leonard Niewiński, który jest nim do tej pory (do stycznia 2020 roku).
Ilość działek systematycznie rosła. Marian Iwaszczuk podał mi ich stan w poszczególnych latach. I tak w 1965 roku było ich 210, w 1975 – 314, w 1982 – 634, a na początku 2020 roku – 635.
Niniejszy tekst opracował Krzysztof Stefański – syn Zenona Stefańskiego –
– pracownika Stoczni w Gdyni w latach 1956-1985.
Gdynia, marzec 2026 r.
