Ochotnicze Hufce Pracy powstały u nas z inicjatywy ZMS
Utworzone zostały 13 czerwca 1958 roku Uchwałą Rady Ministrów Nr 201/58.
Głównym ich celem było niesienie pomocy w rozwijaniu gospodarki narodowej, jak też stworzenie młodzieży możliwości zdobywania kwalifikacji zawodowych.
W 1968 roku w gdyńskiej „Komunie” powstał stacjonarny 9–2 Ochotniczy Hufiec Pracy.
Siedziba jego mieściła się przy ul. Śląskiej 35/37 i junacy mieszkali długi czas na I piętrze w tamtejszym Hotelu Robotniczym.
W późniejszym okresie przenieśli się oni na Grabówek.
Do OHP przyjmowano mężczyzn w wieku od 18 do 24 lat, tych mających wykształcenie podstawowe.
Przebywali tam 2 lata, w trakcie których zdobywali zawód spawacza elektrycznego, operatora urządzeń dźwigowych lub też malarza konserwatora.
Junakami ze stoczniowego hufca opiekowali się m.in. Jan Kasiura, Zbigniew Kazub, Eugeniusz Lewandowski oraz Jan Ustowski.
Jednym z komendantów był Wacław Nowosad (jego z–ca w tym czasie, to Z. Kazub).
Po nim został nim Jerzy Kwasek. Najpierw podlegali oni pod Komendę Wojewódzką w Gdańsku, a potem przeszli na etat SKP.
Dla e-muzeum opracował,
Krzysztof Stefański,
syn Zenona Stefańskiego.
Gdynia, marzec 2026 r.
