Dyrektorzy Stoczni od 1922 do 1939, Stocznia w Gdyni Towarzystwo z Ograniczoną Poręką, Stocznia w Gdyni Spółka Akcyjna.
Dyrektorzy Stoczni:
Stocznia w Gdyni Towarzystwo z Ograniczoną Poręką
1. inż. Rajmund Stodolski, 1922–1926
2. inżynierowie Witold, Władysław i Zygmunt Andruszkiewiczowie, Stanisław Kisiel, Samuel Elper – 1927
Stocznia w Gdyni Spółka Akcyjna
3. Stanisław Wirpsza – 1928
4. inż. Antoni Olszewski – 1929
5. inż. Włodzimierz Błażejewski – 29.08.1929 – 09.03.1936
6. inż. Roman Słuszkiewicz, 10.03.1936 – 22.02.1937
7. inż. Jerzy A. Badian, 23.02.1937 – 1939
Stanisław Wirpsza
Stanisław Wirpsza urodził się w 1880 roku. Na polskie Wybrzeże przybył z Odessy w 1920 roku. Był jednym z kilku inicjatorów założenia stałej linii żeglugowej Gdańsk – Nowy Jork. Przedsiębiorstwo to jednak upadło, a wtedy został on dyrektorem gdańskiego oddziału Polskiego Związku Przemysłowców Naftowych. W Gdyni i Wejherowie założył placówki Banku Naftowego SA. Wkrótce założył także Towarzystwo „Rybałt”, potem został kierownikiem gdyńskiego oddziału „Eliboru” oraz w 1926 roku współudziałowcem pierwszej polskiej firmy maklerskiej – Polskiej Agencji Morskiej. W grudniu 1927 roku zorganizował wykupienie w Gdyni remontowej Stoczni Nauta sp. z o.o. i założenie Stoczni Gdyńskiej S.A., zostając jednym z jej udziałowców, a w 1928 roku dyrektorem. Kiedy tylko opuścił to stanowisko, wziął udział w założeniu Centrali Prowiantowej, a potem Domu Handlowego Kaz. Budrewicz i St. Wirpsza sp. z o.o. Wojnę przeżył w Warszawie, a po jej zakończeniu powrócił do Gdyni i tu zmarł 8 stycznia 1946 roku.
Włodzimierz Błażejewski
Inż. Włodzimierz Błażejewski urodził się 2 lutego 1889 roku w Smoleńsku. Studiował w Petersburgu, gdzie uzyskał dyplom inżyniera budowy okrętów. Po rewolucji, jako oficer armii carskiej, został wysłany w głąb kraju, skąd przedostał się do USA, a stamtąd przybył do Gdyni. Funkcję dyrektora Stoczni Gdyńskiej przyjął 28 sierpnia 1929 roku z ramienia Międzynarodowego Towarzystwa Budowy Statków i Maszyn w Gdańsku, a pełnił ją do 1936 roku. Był lubiany przez pracowników i ceniony przez swoich mocodawców. Mimo stałego zagrożenia likwidacją zakładu, wytrwale dążył do utrzymania jego egzystencji. Postawienie Stoczni Gdyńskiej w stan likwidacji było dla niego bardzo tragiczną wiadomością, ponieważ potrzebował on dochodów do wykończenia czynszowej kamienicy w Gdyni. Załamał się wtedy całkowicie, zachorował i po wylewie krwi do mózgu zmarł 19 lipca 1937 roku.
Jerzy Arnold Badian
Urodził się 18 kwietnia 1900 roku w powiecie kołomyjskim. W 1923 roku ukończył Politechnikę Lwowską z tytułem inżyniera mechanika. Rok pracował jako konstruktor w Hucie „Zgoda” w Świętochłowicach, a potem przez 3 lata był inspektorem w Śląskim Biurze Dozoru Technicznego. W 1930 roku ożenił się z Jadwigą Rudzką. Od 1 marca 1929 roku był kierownikiem działu w Chorzowskiej Wytwórni Wagonów i Konstrukcji Stalowych. Stąd trafił do Stoczni Gdyńskiej, gdzie 23 lutego 1937 roku walne zgromadzenie akcjonariuszy mianowało go dyrektorem. Pełnił tą funkcję aż do wybuchu wojny. Po wyzwoleniu pracował jako dyrektor Fabryki Maszyn Górniczych w Zabrzu oraz generalny projektant w Biurze Projektów Przemysłu Chemicznego. Na emeryturze przebywał od 1969 roku. Zmarł w 1978 roku.
Krzysztof Stefański – syn Zenona Stefańskiego – pracownika Stoczni w Gdyni, w latach 1956-1985.
