Koło Emerytów i Rencistów w stoczni – historia, działalność i pomoc socjalna
W stoczni od dawna prężnie działało Koło Emerytów i Rencistów. Na czele tej organizacji stał 10-osobowy zarząd, w skład którego wchodzili: przewodniczący, zastępca przewodniczącego, sekretarz oraz siedmiu członków. Ich głównym zadaniem była opieka i wsparcie dla licznej grupy byłych pracowników tego zakładu przemysłowego.
Czym zajmowało się stoczniowe Koło Emerytów i Rencistów?
Bardzo ważnym zadaniem, które należało do obowiązków tego Koła, było przyjmowanie podań od emerytów i rencistów o niskich świadczeniach oraz rozpatrywanie ich celem przydzielenia zapomogi. Dzięki temu, po akceptacji wniosków przez Dział Socjalny i Związki Zawodowe, ci najbardziej potrzebujący otrzymywali pomoc finansową.
Wsparcie dla chorych i organizacja czasu wolnego
Działalność organizacji obejmowała również szeroki zakres pomocy koleżeńskiej oraz integracji. Przedstawiciele zarządu często odwiedzali chorych członków Koła w domach i szpitalach. Organizowali też wczasy i wycieczki w kraju i za granicą, wyjazdy na grzybobrania oraz weekendy w Wieżycy. Ponadto corocznie przeprowadzali akcje zaopatrzenia zimowego, polegające na bezpłatnym przydziale ziemniaków dla byłych pracowników stoczni.
Przewodniczący i rozwój organizacji na przestrzeni lat
Przewodniczącymi stoczniowego Koła Emerytów i Rencistów byli m.in. Jan Brzeziński (wiceprzewodniczącym był wtedy Wiktor Dzieżyc, natomiast sekretarzem Edward Rącki), Edward Lesiak oraz Edmund Ciesielski. Funkcję tę pełniła także Wanda Bujak, która zajmowała to stanowisko najdłużej – od 20 września 1990 roku aż do likwidacji zakładu w 2009 roku.
Liczba członków tej organizacji ciągle się zmieniała, lecz miała wyraźną tendencję rosnącą. Przykładowo w 1976 roku Koło liczyło 700 osób, a w 1990 roku zrzeszało już 3000 stoczniowych emerytów i rencistów.
Dla e-muzeum opracował Krzysztof Stefański, syn Zenona Stefańskiego. Gdynia, marzec 2026 r.
