Biografia i Życiorys Zawodowy: Edmund Piór

Nr kontr. 11453

1. Dane osobowe

• Imię i nazwisko: Edmund Piór
• Data i miejsce urodzenia: ur. 22.11.1942; Luzino, pow. Wejherowo

2. Wykształcenie i kwalifikacje

• 1949 – 1956 Szkoły: Szkoła Podstawowa Luzino – klasy od 1 do 4; Gdynia – kl. 4 do 7.
• 1956 – 1959 Zasad. Szk. Zaw. Nr 2 Ministerstwa Oświaty; Gdynia; uzyskane Śświadectwo Czeladnika ze specjalnością hydraulik-instalator.
• 1964 – 1967 Wieczorowe TBO przy Stoczni im. „Komuny Paryskiej” w Gdyni; uzyskany tytuł: Technik Wyposażenia Okrętów.
• 1967 – 1972 Studia: Politechnika Gdańska – Wydz. Bud. Maszyn (studia inżynierskie), tytuł: inż. mechanik.
• 1975 – 1976 Studium Pedagogiczne w Instytucie Kształcenia Nauczycieli w Gdańsku (uprawnienia do nauczania w zakresie szkół ponadgimnazjalnych).
• 1975 – 1976 Ukończony kurs rezerwy kadrowej w SKP, prowadzony przez Instytut Organizacji, Zarządzania i Doskonalenia Kadr w Warszawie.
• 1989 I Stopień Specjalizacji Zawodowej Inżyniera – w dziedzinie mechaniki; Kierunek Specjalizacji: Sprzęt Transportowy Wodny.

3. Praca zawodowa i społeczna

Data/rok wstąpienia do Klubu Kierownika: przy SKP, 1979 r.

Przebieg kariery zawodowej (miejsca pracy, stanowiska i funkcje):

• 1959 – 1961 Pierwsza praca – Stocznia Mar. Woj. w Gdyni, stanowisko: hydraulik.
• 1961 – 1964 PPiUR „Arka” Gdynia – hydraulik (1962/64 – Zasadnicza Służba Wojskowa).
• 1965 – 1967 PPD „DALMOR”; ślusarz napraw maszyn z jednoczesnym pełnieniem funkcji brakarza.
• 1967 – 2003 Stocznia im. „Komuny Paryskiej” – Szefostwo Techniczne – stanowiska: konstr. w Dziale Konstrukcji Oprzyrządowań; st. konstr., st. technolog prowadzący, st. technolog ds. energetyzacji statków w budowie, z-ca kierownika Działu Konstrukcji Oprzyrządowań.
• 1972 – 1973 Praca dodatk. (na ½ etatu) w Biurze Projektowo-Technologicznym PROREM w Gdańsku – stanowisko: st. projektant;
• 1973 – 1975 Praca na stanowisku k-ka sekcji ds. energetyzacji statków w budowie w Dziale Konstrukcji Oprzyrządowań.
• 1974 – 1975 Praca dodatk. (na ½ etatu) w Centrum Techniki Wytwarzania (CTW) PROMOR – stanowisko: st. projektant.
• 1975 – 1976 Praca dodatk. w Zespole Szkół Bud. Okrętów przy SKP w charakterze nauczyciela przedmiotów zawodowych.
• 1997 – 2000 Praca dodatk. w Technikum B.O. przy SKP, wykładany przedmiot: Podst. Konstrukcji Maszyn.
• 1977 – 1978 Kierownik Wydziału Powłok Ochronnych (W-7) w Stoczni im. „Komuny Paryskiej”.
• 1978 – 2003 „Główny Technolog Budowy” – do przejścia na emeryturę.
• 15.08.2003 Zakończenie pracy zawodowej – przejście na emeryturę.

Zaangażowanie społeczne (Przynależność i działalność):

• 1973 Członek SIMP – Stow. Inż. i Techn. Mechaników Polskich (SIMP). Społeczny Doradca Racjonalizacji dla Wydziałów z obszaru Dyrekcji Produkcji;
• 1976 Członek TNOiK – Towarzystwo Naukowe Organizacji i Kierownictwa – Członek Nr 399/75.
• 1973 – 1974 Członek Komisji Patronackiej przy ZZ ZMS przy budowie pierwszego 105-tysięcznika „Marshal Budionnyy”.
• 1975 – 1979 Członek Komisji Turnieju Młodych Mistrzów Techniki – Organizacja miejska Gdynia i wojewódzka w Gdańsku – legitymacja nr 23.

4. Nagrody i odznaczenia

• 1978 Wyróżnienie w konkursie „Najaktywniejszy Korespondent w Dwutygodniku »Wiadomości Warsztatowe« w 1977 roku”.
• 1981 Nagroda Zespołowa II stopnia NOT/Oddz. w Gdańsku za „Technologię, prefabrykację i montaż urządzeń typu Ro-Ro na statkach z serii B484”.
• 1997 Platynowa odznaka „Zasłużony dla Stoczni”.
• 2015 „Medal za Długoletnie Pożycie Małżeńskie” nadany przez Prezydenta RP.

5. Rodzina

• 1965 Ślub z Joanną Sylwią z domu Morawską.
• 1966 Urodziny córki Aleksandry; 1986 ur. wnuczki – Joanny; 1991 ur. wnuka – Michała.

6. Życiowy sukces

• Zdobycie najpierw średniego, a potem wyższego wykształcenia technicznego.
• Uzyskanie I Stopnia Specjalizacji Zawodowej Inżyniera – w dziedzinie mechaniki. Kierunek Specjalizacji: Sprzęt Transportowy Wodny.
• Opracowanie (i/lub współudział) wielu – 28 projektów racjonalizatorskich zrealizowanych i zastosowanych w stoczni.
• Opracowanie i współudział w projektach konstrukcyjnych maszyn z dziedziny oprzyrządowań stosowanych w budowie statków:
  • wytaczarka do wytaczania linii wałów,
  • wytaczarka do wytaczania linii sterów,
  • wytaczarka do wytaczania otworów pod śruby „pasowane” w kołnierzach linii wałów,
  • zestaw regulowanych mechanicznie podpór do przejmowania produkowanych spawanych belek kadłubowych (K-1) na urządzeniu typu „GRANGES”;
  • jako wniosek racjonalizatorski: Pneumatyczny System do Usuwania Ścierniwa z Zbiorników Kadłubowych po pracach czyszczeniowych (śrutowanie) w obiegu otwartym.
• Praca w Zespole Gł. Technologów Budowy w opracowaniu nowej formuły Wydziałowych Zadań Rzeczowych w zakresie ich utworzenia (z wykorzystaniem Elektronicznej Techniki Obliczeniowej) jako głównego nośnika sterowania:
  • Zadaniami Rzeczowymi w obszarze Wydziałów Produkcyjnych i Pomocniczych;
  • technologicznych terminów dostaw materiałowych na Zadania Rzeczowe dla każdej sekcji, bloksekcji, modułu kadłubowego i rejonu na statku;
  • w zakresie wykonania zbiorów Wydziałowych Zadań Rzeczowych i Zadań Węzłowych;
  • tworzeniem Technologicznych Harmonogramów Budowy Statku (THBS) i Uniwersalnych Harmonogramów Budowy Statku (UHBS), stanowiących podstawowy zbiór/narzędzie do sterowania zadaniami produkcji, w tym do wyznaczania terminów wydawania dokumentacji konstrukcyjnej Projektu Roboczego Kadłuba i Wyposażenia dla Biura Konstrukcyjnego;
  • powiązania każdej pozycji materiałowej (WCR) zawartej w rysunkach Projektu Roboczego z konkretnym Wydziałowym Zadaniem Rzeczowym dla danego Wydziału Produkcyjnego i Pomocniczego jako podstawę dla zaplanowania przebiegu (wewnątrz stoczni) materiału z każdego rysunku na etapie tworzenia dokumentacji konstrukcyjno-technologicznej. Plan obejmował:
    • termin dostawy materiału do stoczni i/lub jego kompletację – obowiązywał pion Zaopatrzenia i Kooperacji (HZ);
    • wydział pobierający materiał i termin jego pobrania;
    • jeśli materiał podlegał prefabrykacji wstępnej, to Wydz. Prod. Pomocniczej pobierał wskazany w dok. PR ten materiał i go prefabrykował. Jeśli kooperacja wymagała innych uczestników prefabrykacji, to tak stworzone Wydz. Zad. Rzeczowe wskazywały każdego uczestnika tej kooperacji i ich zakres prac, na koniec wskazując, komu i kiedy gotowy prefabrykat przekazać.
• Autorskie opracowanie Technologii Montażu Kadłubów Statków w Systemie Wielkomodułowym, wdrożonym w stoczni od serii 8168/03 i zastosowanym na 50 statkach, aż do zamknięcia stoczni.

Osiągnięcia Zawodowe: Patenty (Świadectwa Autorskie – współautor) zarejestrowane w Urzędzie Patentowym:

1. 1977 „Stół pod aparat do cięcia gazowego” – Św. Aut. Nr 80123
2. 1977 „Złącze do elastycznych przewodów wentylacyjnych” – Św. Aut. Nr 101093
3. 1977 „Urządzenie do montażu i demontażu płetwy steru w dokach” – Św. Aut. Nr 107067
4. 1978 „Urządzenie do obróbki pasowanych otworów” – Św. Aut. Nr 115166
5. 1979 „Wytaczarka do obróbki otworów w tylnicy statku” – Św. Aut. Nr 132481

Osiągnięcia niezgłoszone do Urzędu Patentowego, a zastosowane w stoczni:

• 1971 – 1979 Zgłoszonych i wdrożonych do produkcji 28 wniosków racjonalizatorskich. Oszczędności dla stoczni: ponad 4 mln zł.
• 1984 – 1986 Praca w zespole (k-k zespołu) opracowującym nową formułę Wydziałowych Zadań Rzeczowych. Stąd tworzenie Technologicznego Harmonogramu Budowy Statku (THBS) i Uniwersalnego Harmonogramu Budowy Statku (UHBS).

7. Osiągnięcia zrealizowane na emeryturze

• 7.1. Napisanie książki (str. 347) pt. „Historia Stoczni im. »Komuny Paryskiej« i Stoczni Gdynia S.A. od początku jej istnienia, czyli od roku 1922, do jej zlikwidowania, czyli do roku 2009”. Książka jest dostępna na stronach Fundacji Pomorska Inicjatywa Historyczna: https://fundacja-pih.pl/category/wydawnictwa/ oraz https://fundacja-pih.pl/historia-stoczni-im-komuny-paryskieji-stoczni-gdynia-s-a/
• 7.2. Napisanie książki (str. 395) pt. „Ludzie Sierpnia ’80 w Gdyni. Tom XII”. Książka jest dostępna na stronach Fundacji Pomorska Inicjatywa Historyczna: https://fundacja-pih.pl/category/wydawnictwa/ oraz https://fundacja-pih.pl/ludzie-sierpnia-80-w-gdyni-tom-xii/

8. Życiowa porażka

Przedwczesna śmierć rodziców (ojciec zamordowany w KL Stutthof – gdy miałem 8 dni, matka zmarła, gdy miałem 13 lat).

9. Stan zdrowia i siły witalne

Cieszę się dobrym zdrowiem. Mam ponad 82 lata i jak dotąd nie biorę żadnych leków.

10. Życiowe credo

„Idź przez życie z uśmiechem, bądź pomocny i życzliwy. Dobro zawsze do Ciebie wróci”.

11. Wzór, autorytet

Jako wzorzec cech ogólnoludzkich wybrałbym tego, kogo znałem, czyli mgr. Tomasza Czaykę (pracownika stoczni). Zaś w zakresie przymiotów inżynierskich wybrałbym mgr. inż. Wojciecha Żychskiego – Generalnego Projektanta z naszej stoczni.

12. Profil osobisty i zainteresowania

• Ulubiony pisarz, książka, film, utwór muzyczny, obraz:
  • Pisarz: Stanisław Lem – utwory: „Solaris” i „Niezwyciężony” (dałem się uwieść SF).
  • Muzyka: pop, rock, klasyka.
  • Kompozytor klasyki to Wolfgang Amadeusz Mozart i jego słynne „Eine kleine Nachtmusik”.
  • Obrazy – impresjonizm francuski.
• Hobby:
  • Tematyka medyczna, traktująca funkcjonowanie organizmu człowieka jako maszyny doskonałej; jesteś tym, co dostarczasz swojemu organizmowi;
  • Motoryzacja – nowości – szczególnie w zakresie mechaniki samochodowej i napędów;
  • Elektronika powszechnego (domowego) użytku;
  • Komputery – jako podstawowe narzędzia pracy.
• Sposób spędzania wolnego czasu: Spacery – dość szybkie, 6 do 8 km dziennie; czytanie książek, dobre kino, internet i na koniec dnia słuchanie muzyki. W TV oglądam tylko wybrane programy (najchętniej przyroda, historia, nauka), filmy i mecze.
• Uprawiany sport: Poza spacerami, i to dość szybkimi, innych sportów nie uprawiam.
• Upodobania kulinarne: Nie jestem grymaśny; jem wszystko, co żona mi przygotuje (a gotuje bardzo dobrze).
• Kim chciałbym być, gdybym nie był tym, kim jestem: Chciałbym być astrofizykiem, by bez reszty oddać się badaniom kosmosu i ewentualnie życia pozaziemskiego np. wg programu SETI. Interesuje mnie również funkcjonowanie ciała ludzkiego – zatem zapewne mógłbym być i lekarzem…

13. Moje przesłanie dla innych osób – zwłaszcza bliskich

Idź przez życie, poszukuj dobra i bądź pozytywnie nastawiony na innych. Pomagaj innym na miarę swoich możliwości, bądź życzliwy i uprzejmy wobec bliźnich. Jeśli masz powód do radości, obnoś się z nią, gdyż zawistników i ponuraków jest aż nadto. Zawsze mów pierwszy „dzień dobry” i z tym słowem uśmiechaj się z pełną życzliwością. Promieniuj szczęściem – ono jest zaraźliwe! Jak będziesz miał szczęście, to dobroć i uśmiech do Ciebie wrócą!

Dla e-muzeum opracował inż. Edmund Piór, marzec 2026 r.